گروه تحقیقاتی امام صادق علیه السلام
۱۴:۱۹:۳۹ - سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۵
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
خشونت در قرآن ؟!
اسلام ستیزان با استناد به آیه ۲۹ سوره توبه می گویند در قران گفته شده هر کس مسلمان نیست و حلال و حرام های دین اسلام را رعایت نمی کند باید با او قتال کرد و در نتیجه اسلام غیرمسلمنان را به رسمیت نمی شناسد  و دستور به قتل آنها داده است قاتِلُوا الَّذِينَ لا […]

اسلام ستیزان با استناد به آیه ۲۹ سوره توبه می گویند در قران گفته شده هر کس مسلمان نیست و حلال و حرام های دین اسلام را رعایت نمی کند باید با او قتال کرد و در نتیجه اسلام غیرمسلمنان را به رسمیت نمی شناسد  و دستور به قتل آنها داده است

قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَلا بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللهُ وَرَسُولُهُ وَلا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنْ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ .

جواب :
منظور از ولا یحرمون ما حرم الله و رسوله یعنی حرام هایی که نزد پیامبر و خدا حرام است وی آنها راعایت نمی کنند چیست؟!!
آیا ایه دستور کشتار  اهل کتاب را داده است؟!!!
آیا آیه می گوید که چون مثلا نماز نمی خوانند با انها باید قتال شود؟؟ یا چون شرب خمر می کنند؟؟
مشرکین چه حرمت هایی رو رعایت نکردند ؟؟

در چند آیه بعد این حرمت ها را توضیح می دهد.
« * ( الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَالْحُرُماتُ قِصاصٌ )  . . . »
كلمه ( حرمات ) جمع حرمت است و حرمت عبارت است از چيزى كه هتك آن حرام و تعظيمش واجب باشد  ، و منظور از حرمات در اينجا حرمت ماه‌هاى حرام و حرمت حرم مكه است و حرمت مسجد الحرام ،  و معناى آيه اين است كه چون كه كفار حرمت ماه حرام را رعايت نكردند ، و در آن جنگ راه انداختند ، و هتك حرمت آن نموده در سال حديبيه رسول خدا ص و اصحاب او را از عمل حج باز داشته به سويشان تيراندازى و سنگپرانى كردند پس براى مؤمنين هم جايز شد با ايشان مقاتله كنند ، پس عمل مسلمين هتك حرمت نبود بلكه جهاد در راه خدا و امتثال امر او در اعلاى كلمه او بود .

عرب جاهلی معتقد به حرمت اين چهار ماه بوده ، و با اينكه مشرك بودند از ملت و شريعت ابراهيم اين سنت را به ارث برده بودند ، ليكن چون كار دائمى آنان قتل و غارت بوده  و بسيارى از اوقات نمىتوانستند سه ماه پشت سر هم دست از جنگ بكشند ، لذا بر آن شدند كه در مواقع ضرورت ، حرمت يكى از آن ماهها را به ماه ديگرى بدهند و آزادانه به قتل و غارت بپردازند ،  و معمولا حرمت محرم را به صفر مىدادند و در محرم به قتل و غارت پرداخته در صفر آن را ترك مىكردند ، و گاهى اين معاوضه را تا چند سال ادامه داده  ، آن گاه دوباره محرم را حرام مىكردند ، و اين كار ( يعنى تغيير حرمت محرم به صفر ) را جز در ذى الحجة انجام نمىدادند .

إنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّه اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّه يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ وَقاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّه مَعَ الْمُتَّقِينَ ‹ ۳۶ › إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِه الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَه عاماً وَيُحَرِّمُونَه عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّه فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّه زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَاللَّه لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ‹ ۳۷ ›
ترجمه :
۳۶ – تعداد ماهها نزد خداوند در كتاب ( آفرينش ) الهى از آن روز كه آسمانها و زمين را آفريده دوازده ماه است كه از آن چهار ماه ، ماه حرام است ( و جنگ در آن ممنوع مىباشد ) اين آئين ثابت و پابرجا ( ى الهى ) است ، بنا بر اين در اين ماهها به خود ستم مكنيد ( و از هر گونه خونريزى بپرهيزيد )  و با مشركان ( به هنگام نبرد ) دسته جمعى پيكار كنيد همانگونه كه آنها دسته جمعى با شما پيكار مىكنند و بدانيد خداوند با پرهيزكاران است .

۳۷ – نسیء ( جابجا كردن و تاخير ماههاى حرام ) افزايشى در كفر ( مشركان ) است كه بواسطه آن كافران گمراه مىشوند ، يك سال آن را حلال و سال ديگر آن را تحريم مىكنند تا مطابق تعداد ماههايى كه خداوند تحريم كرده بشود  ( و عدد چهار به پندارشان تكميل گردد ) و از اين راه آنچه را كه خدا حرام كرده حلال بشمرند ، اعمال زشتشان در نظرشان زيبا جلوه داده شده و خداوند جمعيت كافران را هدايت نمىكند .
دو نکته دیگر درباره این آیه:
۱) جزیه را اهل کتاب می دهند و اصل در زندگی مسا لمت امیز  با اهل کتاب  می باشد مگر اینکه خیانت و…. انجام دهند.
۲) جنگ یک طرفه و حمله به دشمن را نمی رساند زیرا ” قاتلوا ” در باب مفاعله می باشد و این باب مشارکت از جناب دو طرف را می رساند .
هر یک از دو طرف یک عمل واحد را در مقابل طرف دیگر انجام می دهد. در نتیجه نسبت به یکدیگر هم فاعل و هم مفعول هستند.
مثالی برای مورد مکاتبه می باشد که نامه نگاری دو جانبه می باشد .

در پایان باید این نکته را متذکر شد که اسلام ستیزان هر گاه به ایات قتال استناد می کنند قبل و بعد ایات را نمی آورند  ایات جهاد; قتال را منوط به  این کرده است که اول مشرکین جنگ را اغاز کنند .

إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ( ۹۰ )

مگر كسانى كه به قومى كه ميان شما و ايشان پيمانى است مىپيوندند ، يا خود نزد شما مىآيند در حالى كه از جنگيدن با شما يا جنگيدن با قوم خود ملول شده باشند . و اگر خدا مىخواست بر شما پيروزشان مىساخت و با شما به جنگ برمىخاستند . پس هر گاه كناره گرفتند و با شما نجنگيدند و به شما پيشنهاد صلح كردند ، خدا هيچ راهى براى شما بر ضد آنان نگشوده است .
وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿۱۹۰﴾

و با كسانى كه با شما آغاز كارزار مىكنند در راه خدا كارزار كنيد، ولى ستمكار [و آغازگر] نباشيد، چرا كه خداوند ستمكاران را دوست ندارد.

تبليغات
کانال تلگرام ما :